Ergun Ata | Fanatik Gazetesi

[FoRzA_Ts]

İstisnalar kaideyi bozmaz. Futbol, layıkıyla oynayanı genellikle ödüllendirir. Antalyaspor, futbol oynamayı düşündüğü dakikalarda iki güzel golle, Trabzon gibi bir deplasmanda iki farklı üstünlüğü yakaladığında dakikalar 25'i gösteriyordu.

Ne olduysa ondan sonra oldu. Konuk ekip maçın bitmesine daha 65 dakika var olduğu gerçeğine rağmen, skorun üzerine, kendi güzel futbolunu çirkinleştirerek yatma çabasının bedelini puan kaybıyla ödedi.

Trabzonspor ise Antalyaspor’un iki golünde de “bir maçta savunma bu kadar nasıl kötü yapılırın” dersini verdi. Deniz, 60 metre hiçbir müdahale görmeden top sürüp, finalinde de Colman ile adeta duvar pası yaparak golü buldu. İkinci gol tam bir savunma faciası. Top, kendi ceza alanının sol tarafından, sağdaki Mehmet Eren’e gönderildiğinde bu futbolcu bom boş durumda orta yaptı. İlginçtir sol taraftaki Ali Zitouni topa yarım vole vururken de yanında kimse yok. Hani top bir kenarda oynanır da diğer kanat boş kalır onu anlarız da, iki taraf da nasıl boş kalır, bunun nasıl bir açıklaması olabilir?

İki farkla yenik duruma düşmek Şenol Güneş’in, “dinlendirme amaçlı” rotasyondan erken vazgeçmesini sağladı. Bu formuyla pilot takımda bile forma şansı bulması mümkün olmayan Sapara-Halil değişikliği, artık tamamen skora yatan Antalyaspor’a karşı orta alanda bir zafiyet yaratmadı. Aksine ilk yarı bitene kadar son vuruş beceriksizliğiyle kaçan 3 net pozisyonun da doğmasını sağladı.

Verimsiz Alanzinho’nun yerine giren Zokora, bir artı bir de eksi puanla maçın kaderinde rol oynadı. Top çaldı müthiş ara pasıyla Burak’a ilk golü yaptırdı. Bu artı puanı ama iki de sarı kartı vardı ki tam bir acemilik örneği.

Gol sonrası, taraftarının da coşkulu desteğiyle baskısını artıran Trabzonspor’un eşitlik sayısını sağlayan penaltı kararı, bu yazının finalinin hakemle yapılmasına neden oldu. Bu sezon ikinci Süper Lig maçına çıkabilen Suat Arslanboğa, o ana kadarki (Musa’nın atılmaması, Ömer’in maçı kartsız tamamlaması, karar değiştirmek, yardımcılarıyla uyumsuzluğu gibi) kararlarını penaltıyla taçlandırıp, maçın skorunu bizzat tayin etti.

[FoRzA_Ts]

Gözlerin; en azından takımlar sahaya çıkarken varlığımızı borçlu olduğumuz Cumhuriyet’imizin 88. Yılı’nı, doğal afet fırsatçılığına dayalı iptal kararına inat, en azından bir kutlama flamasını aradığı maçta, bunca pozisyona karşın, 90+2’ye kadar gol olmamasının Trabzonspor açısından çok belirgin bir nedeni vardı.

Şenol Güneş her ne kadar diğer futbolcularını bir teknik adam sorumluluğuyla koruma adına aksini söylemişse de, bu takım onun yokluğunda forvetsiz oynuyor. Nitekim ilk maçın sadece birinde oynamamış, onda da takımı gol atamamış ve kaybetmişti. Burak’tan söz ediyoruz.

Aslında bu kadar sorumluluğu ona yüklemeye hakkımız yok belki de ama görünen köy de klavuz istemiyor. Gaziantepspor’un neden bulamadığı konusuysa, önce direkler, sonra da Tolga’yla açıklanabilir. Çünkü hakkını verelim, Muhammet ve Olcan birer kez kendilerine düşeni yaptılar direk engeline takıldılar, birer kez de Tolga’ya. Trabzonspor lehine pozisyon diye not aldıklarımıza bakalım bir de: Pawel, bir kez kötü vuruş, bir kez ıska, bir de geç kalma.

Celutska ve Giray birer ortaya kafa vuruşu, top dağlara taşlara. Tam Burak’lık iki hücumdan birinde Serkan kaleciyi aşamadı, diğerinde Adrian’ın gidecek gücü kalmadı. Bu durumu değiştirme adına iki teknik adam da oyuna kritik müdahaleler yaptı. 64 dakika tahammul edilen Pawel Alanzinho değişikliği, topu rakip kaleye daha çabuk ve etkili taşıma amaçlıydı. İkisi birlikte lüks olunca Adrian’a kulübe yolu gözüktü, Henrique kozu kullanıldı. Alanzinho top tuttu, taşıdı ama Henrique bildik gücüne ulaşamadığı için son saniyeler hariç etkisiz kaldı.

Abdullah Ercan’ın hamlesi Cenk ile oldu. O da amacına ulaşamadığı için son dakikalarda bir kazaya uğramamak adına, Alanzinho’nun görevine eş değer Murat Ceylan’ı, üstelik hücumdaki en etkili silahı Muhammet Demir’i oyundan alarak sahaya sürdü, kaybeden taraf oldu. Çünkü rakibini uzatmalar dahil kalan 5 dakika için rahatlattı. Nitekim, bu hamlelerle oyunun orta alanda kilitlendiğinin düşünüldüğü anlarda Henrique’nin ara pasıyla savunmanın arkasında buluşan Halil, 3 puanı adeta yoktan var etti.

[FoRzA_Ts]

Golsüz beraberlikle maçın skoruna direkt etki eden iki önemli faktörden biri Burak'a atılan toplar ve 3 farkla biten ilk maçın yıldızları Vagner Love ile kırmızı kart görene kadar Doumbia'nın savunmanın arkasına sızmalarını önlemek oldu.

Mevcut kadrodan form durumları ve kapasitelerine göre en ideal 11’in sahaya sürüldüğü CSKA karşısında Trabzonspor, oyunu haklı olarak ülkenin en skorer oyuncusu Burak üzerine kurdu. İkinci bölgenin hangi noktasında olursa olsun topla buluşan her arkadaşı onunla oynadı. Ancak doğru düşünce doğru uygulanamadı. Çünkü bu toplarda genellikle zamanlama hatası yapılarak 7 kez ofsayta düşürüldü. Geri kalanlarda da top ya savunmaya takıldı, ya da hızı ayarlanamadı, auta çıktı. Bir kez kalabalık savunmada topla buluşabildi, onda da beklenen vuruşu yapamadı. Böylece Burak, maç öncesi “en önemli silah” konumundayken, “günün en etkisiz ismi” sıfatını aldı. Bunun dışında Trabzonspor rakip kaleye gittiğinde tribünleri Alanzinho ve Glowacki ile heyecanlandırdı. Ama ilkinde Alanzinho, kaleciyi önünde görene kadar mükemmel hareketlerine karşın son vuruşu cılız yaptı. Uzatmalarda da Celustka’nın kafa vuruşu direk engeline takıldı. Bunlar “Trabzonspor neden gol atamadı?” sorusunun yanıtı.

CSKA Moskova takımının iki net pozisyonunda Tolga yine “gemisini kurtaran kaptan” oldu. Zaten Vagner ve Doumbia da özellikle Dzagoev imzalı toplarla savunmanın arkasında ancak birer kez, o da Tolga’nın kurtardığı bu pozisyonlarda buluştu. Onun dışında Bordo-Mavili savunma azami dikkat ve beceriyle araya bırakılan topları engelleme başarısını gösterdi. Kaldı ki uzatmalar dahil son 20 dakikayı da Doumbia’sız oynamak zorunda kaldı. Böylece hücum etkinliği azaldı. Bütün bunlar da Moskova’da çok kolay gollerle fark yapan CSKA’nın Trabzon’da gol bulamamasının nedeni oldu. Kazansaydı Şampiyonlar Ligi’ne devam şansını büyük ölçüde artırabilecek olan Trabzonspor, bu fırsatı kaçırdı ancak en azından Avrupa Ligi yolunda “beraberlik de iyi sonuç!” dedirtti.

[FoRzA_Ts]

Burak serbest vuruşla topu, direğe çarptırarak çizginin en az 15 cm içine düşürdüğünde, “Yine mi Burak yazacağız!” diye kara kara (!) dü∫ünürken, Baki Tuncay Akın yetişti imdadımıza.

Trabzonspor’un ilk golünde Cem Satman’ın, hakem hatalarının yoğunlaştığı şu dönemde verdiği “aktif pasif” dersini de anlatmayı planlamışken üstelik.

Skora tamam da puan dağılımına etki etmediği için bu talihsiz kararın sadece varlığını dile getirip “geçelim!” diyeceğiz ama Burak’a haksızlık. 3 gol attı, ikisi sayıldı, iptal edileni de jeneriklik olanı. Bir de gol krallığı yarışmasındaki kaybını hesap edin.

Bayram günü bazı maçlardaki seyirci sayısı, görevlileri, yedekleri, kulüp yönetici ve temsilcilerini çıkarın neredeyse sahadaki oyuncu kadar olan stadyumları düşününce bir alkışı hak eden taraftarının önünde Trabzonspor, sezonun en iyi oyunlarından birini sergiledi. Ama karşısında en az kendisi kadar başarılı olan bir takım olunca da, yakaladığı onca pozisyona kaşın uzatmalarla toplam 6 dakikayı sıkıntılı tamamlamak zorunda kaldı.

Diğer ayrıntılar da dikkat çekici: Örneğin Amrabat: Maça sol kanatta başladı. Celutska ile girdiği bütün mücadeleleri kazandı, arkadaşlarını iki kez pozisyona soktu, Birinde kendi gitti, Tolga’ya takıldı. “Her ∫erde bir hayır vardır!” der eskilerimiz. Bu sıralarda Ferhat sakatlandı. Bir savunmacı çıkarıp Adrian’ı alarak, tüm hesaplarının 3 puan üzerine kurduğunu gösteren Şenol Güneş saha içi görevlendirmede zorunlu rotasyona gitti. Serkan’ı geriye çekip, Celutska’ya Ferhat’ın görevini verdi. Serhat’ın kene gibi yapıştığı Amrabat adım atamayıca hamle sırası Şota Arveladze’ye geçti. Amrabat’a kanat değiştirip Celutska’nın önüne gönderdi. Burada buluştuğu ilk topla da yine pozisyon üretti ama Gökhan Ünal, mutlak golü yapamadı. Sonra küstü, oyundan düştü. Alanzinho’nun mükemmel futbolunu bir kenera koyarsak bir de Burak’ın ikinci golü var tabi: İlkinde söylemiştik yardımcı hakemin, bunda da çabuk hücum nasıl yapılırın dersi vardı. Tolga, Serkan, Adrian, Zokora ve Burak zincirindeki her hamle adeta artistikti.

[FoRzA_Ts]

İlk yarısı tipik bir beraberlik maçı gibi gözükürken, Burak 'ın, yoktan var ettiği bir pozisyonla, “golcüler egoistolur!” ezberini bozarak Halil'e attırdığı gol, Trabzonspor için büyük ikramiye gibiydi.

Ama denk bir mücadele olarak geçen ve iki takımın da, kontrollü oyunu tercih ederek rakip kalelerde varlıklarını hissettiremedikleri bu yarının ardından ev sahibi ekip 2. yarıya müthiş bir özgüvenle başladı. 3 dakikada birer tanesi kaleci ve direk engeline takılan, sonuncusu da, “beceriksizlik” kategorisine sokulabilecek kayıpla harcanan 3 pozisyon, oyunun dengesini tıpkı skor gibi Trabzonspor lehine bozacak gibi durdu. Sonrasında, rakip kalede pozisyon yaratılabilecek bir anda kaptırılan topla savunmada az adamla yakalanılarak yenilen eşitlik golü bu kez tamamen tersi bir durum ortaya çıkardı. Gariptir, Murat Erdoğanla hareketlenen Manisaspor da, tıpkı ev sahibi ekip gibi peş peşe 3 pozisyonu harcadı. Golün kahramanı Isaac, ikincisini topu ayağından fazla açarak kaçırdı, Murat auta attı, Tolga Simpson ’un ayaklarından adeta tabiri caizse “golü” çaldı ve ardından Şenol Güneş ’in oyuna iki kritik müdahalesi oldu. Dünkü performansıyla “Afrika Kupası ’na gitse de bir kayıp olmayacağını ” net biçimde gösteren Zokora ve çok top ezen Volkan’ın yerlerine giren Pawel ve Colman ikilisinden Colman, oyunun gidişatını değiştirdi. Atamayana futbolda atıyorlar. Konuk ekibin yaptığını cömertçe harcadıklarından sonra Bordo- Mavililer yaptı. Colman ’ın ilk Burak ’lık topu, Trabzonspor ’un neredeyse bir puana razı olabileceği anlarda Süper Lig ’in tartışmasız en önemli golcüsüne, hak ettiği “maça damgasını vuran adam ” sıfatını verdirdi.

[FoRzA_Ts]

Uzun süren sakatlık döneminin ardından yeniden formasına kavuşan Henrique'nin Büyükşehir maçındaki performansı umut vericiydi.

Ama dün akşam, başta tribünleri neredeyse boş bırakan Trabzonspor taraftarı olmak üzere genel olarak “angarya” görülen Güngörenspor maçındaki iş ciddiyetiyse alkışlanacak türdendi.
Tamam; rakip bir alt ligden ve de son sırada olabilir, ama bir gerçek var ki hiçbir maç oynanmadan kazanılmaz. Tarihte birçok maç beklenmedik skorlarla bitmiştir. Trabzonspor da, tek farkla önde götürdüğü karşılaşmada skor rahatlığını 70. dakikada yakalayabildi. Bu durum sadece gayri ciddilikle açıklanabilir ki, futbolcuların bir kısmının mutlak değerlendirmeleri gerektiği şansı kullanma konusundaki yetersizliklerini, bu nedenle yetenekleriyle ilişkilendirmek istemiyoruz.

Henrique’nin, sadece Alanzinho ve Sercan’a attırdığı gollerle değil, çok iyi motive olduğu oyunun her bir anındaki çalışkanlığı da kendisini arkadaşlarından farklı kılan önemli ayrıntıyken, kendisine bu anlamda bir nebze olsun yaklaşan tek kişi de Sercan oldu. Sercan’ın formayı zorladığı bu maçta daha fazla gol atarak moral motivasyonunu daha da artırma şansına önce, Adrian’ın egoizmi, hadi vurdumduymazlığı diyelim, bir de direk engel oldu.

Güngörensporlu futbolcularınsa, rakip meslektaşlarının motivasyon zafiyetinden yararlanma çabalarındaki yetersizlik, kendi motivasyonlarını da tartışılır hale getirdi. Bu nedenle de ortaya “bitse de gitsek” dedirten kötü bir maç çıktı.

[FoRzA_Ts]

Bu maçta çok şeyler olabilirdi, önce insan faktöründen başlayalım: Bir insan savaşta bile düşmanının üzerine yanıcı, yakıcı, patlayıcı madde atmanın bedelini, savaş sonrası ruhsal olarak çok ağır öderken, bir futbol maçında bunu hangi psikolojiyle yapar, anlamak inanın çok zor!

Tahrik var doğrudur eyvallah ama o maddenin tahribatından kurtulup, atanı aynı şekilde cezalandırma girişimi nasıl izah edilebilir peki!

Hepsini geçtik, insanlara atılıp, iade etmeye dakikalarca yetecek miktardaki o maddeler konuk tribününe nasıl girdi, birileri yanıtını vermeli! Kendilerine taraftar ya da futbolsever süsü verenler de, hiçbir şeyin insan hayatından daha önemli olmadığını öğrenmeli. Cana zarar gelebilirdi özetle! Trabzonspor tarihi bir fark yapabilir, Burak penaltı dahil, kendisini de şaşırtan kaçırdığı pozisyonlarla gol sayısında yeni bir patlama yapabilirdi. Samsunspor, 2. yarının başlamasıyla, yediği 2. gole kadar geçen süre arasındaki baskısını değerlendirip gol bulsa, Trabzonspor’un dengesini bozup, bırakın fark elde etmesini, buradan puan bile çıkarabilirdi.

Neler oldu: En önemlisi; “Zor penaltı veren hakem” olarak ün yapan Yunus Yıldırım, yaklaşık 35 metreden “çok kolay” bir penaltı verdi. Bundan sonra “mutlak penaltılarda” bile tereddüt yaşar.

İkinci sarıdan Yunus Yıldırım’ın toleransıyla kurtulan Alanzinho, o fiziğiyle Fink gibi bir oyuncudan top çalıp, yoktan varettiği pozisyonla Burak’ın perdeyi açmasını sağladı. Burak, kolay pozisyonlarda saçbaş yolsa ve yoldursa da, zor pozisyonlarda 2 gol, 1 asistle galibiyetin mimarı oldu.

Aykut, geçen hafta hızını ayarlayamadığı pasta fırça yediği Burak’la arasındaki buzlar hafta içi erise de, 4. goldeki ustalık dolu pasıyla gerçek sulhu sağladı. Böyle bir maçtı işte!

[FoRzA_Ts]

Sade, haddini bilen oyun anlayışıyla fanteziye kaçmadan, ilk maçtaki gibi savunmayı önde yapma macerasına girmeyip, rakip ataklarının pozisyonuna göre yerinde kuran, önde Cernat'ın organizatörlüğünde Mehmet ve Shelton ile rakibi bunaltan, bunun karşılığında birer penaltı ve serbest vuruşla skor üreten Karabükspor, 3 puanı almasını bildi . .

Haftayı bu sezon ilk kez Play-Off potasında tamamlayan Trabzonspor, ilk yarıda genel olarak oyunu kontrol eden taraf olsa da, Mehmet’in bitmek tükenmek bilmeyen enerjisi ve gücüyle ürettiği pozisyonlardan, Tolga’nın yerinde müdahaleleriyle kurtuldu. Ama bu yarıda, Fırat Aydınus’un daha önce benzerlerine orta alanda faul bile çalmadığı bir pozisyonda hükmettiği penaltı kararıyla soyunma odasına golü yiyerek gitti.

İkinci yarıya yine etkili başlayan ev sahibi ekibe Mehmet’le yakaladığı pozisyonda ‘Dur’ diyen Tolga’nın, ardından klasına yakışmayan hatasıyla fark ikiye çıkınca Trabzonspor, son 35 dakikayı risk alarak oynadı. Ofsayttaki Henrique’nin pasıyla, maçın başından beri Jahiç ve Muhammet’in nöbetleşe markajından bir kez kurtulabilen Burak yine golünü atsa da, bu gol takımının puan almasına yetmedi.

Buraya kadar futbolu konuştuk ama dünkü maça futbolun içinde olmayan, olmaması gereken şeyler damgasını vurdu. Biber gazı, futbolcu sağlığını tehdit eden kartopu yağmuru gibi ..
Aydınus ve arkadaşları, eski skorbord’un bulunduğu kale arkasında, polisin kendi aralarındaki kavgayı biber gazıyla ayırabildiği, taraftar ve futbol sever sıfatını asla hak etmeyecek grup tarafından, Burak başta olmak üzere konuk ekip futbolcularının kar topuyla adeta dövülmesine seyirci kaldılar ve bunun maç sonuna kadar sürmesine zemin hazırladılar. Bu durum maçın başında kendini yere bıraktığı pozisyonda sarı kartı görmediği için, ikinci denemesinde amacına ulaşan Shelton’un penaltı almasına, ofsayttaki Henrique’yi kaçırıp Karabükspor’un gol yemesine neden olmaları kadar vahim bir hataydı.

[FoRzA_Ts]

Ankara'da soğuk bir kış günü. Seyircisiz, daha doğrusu az sayıda çocuk ve kadının izleyebildiği maç.

Ankaragücü’nün özel durumu. Şike Operasyonuyla sarsılan, sorun çözme amaçlı Olağanüstü Genel Kurul’la aksine kaosu daha da büyüten TFF’nin her an istifaları beklenen Başkanı ve Yönetim Kurulu’yla, Türk futbolu’nun içinde bulunduğu koşullar...

Bütün bu faktörlerin tesadüfen denk düştüğü Ankaragücü-Trabzonspor maçı, futbolcuların tüm iyi niyetlerine rağmen “yasak savma” modunda oynandı.

Şenol Güneş’in “rakibe saygı” uyarısı, belli ki amacına ulaşmamış. İkinci gole kadar, koşan, koşturan ve arkadaşlarına oranla olağanüstü çaba sarf eden oyuncu olarak Olcan’ın tek başına kalması bunun göstergesi. Bırakın sezonu tamamlamayı, “Yarın ne olacakları” konusunda bile kafaları net olmayan Ankaragücü oyuncularının, formadan ziyade işlerine olan saygılarının ürünü gösterdikleri direnç, erken yedikleri gole karşın uzun süre devam etti. Ama bir Burak klasiğiyle de kırıldı. İkinci golden sonrakiler de bu durumun ürünü.

Sonuçta bu karşılaşmanın skorunu, Trabzonspor için sadece, özel koşullarda kazanılmış kolay ve farklı bir galibiyet olarak görmemek gerek. Zira; Sivasspor’un Gaziantep’teki sürpriz yenilgisiyle Play Off potasında yeniden yer almanın verdiği moral motivasyon ve sezonu olası bir gol rekoruyla tamamlama yolunda Burak’a sağladığı artı 2 gollük avantaj da dikkatlerden kaçırılmamalı.

[FoRzA_Ts]

Nicedir Burak Yılmaz'lı başlıklar veriyordu Trabzonspor maçları ve bu durum, Burak'sız maç kazanamama sendromu oluşturmaya başlamıştı. Ama dün akşama Giray Kaçar damgasını vurdu ve muhtemeldir ki, bugünkü gazetelerin maçla ilgili başlıklarında haklı yerini aldı.

Bu maçın bir diğer önemli ayrıntısı da sezon başından beri kafa golü bulamayan Trabzonspor’un Bursaspor karşısında bu duruma birbirinin adeta kopyası olan iki golle son vermesiydi. İkisi de Olcan tarafından farklı yarılarda kullanılan iki köşe vuruşu, ön direğe yakın bölgede Giray’ın mükemmel zamanlamayla yükselip kafayı dokunması, bu özlemi de bitirdi.

Oyunun birkaç kez durdurulup çizgilerin yeniden belirlenmesine neden olan kar yağışının kayganlaştırdığı sahada, her şeye rağmen seyir zevkinin üst düzeyde olmasında, iki takım oyuncularının da özverili mücadelelerinin hakkını vermek gerek. Başından sonuna değin tempolu geçen oyunda, iki takımın da farklı zaman dilimlerinde bu tempoyu kontrol etmeleri, farklı kalelerde sık sık adrenalin yükselten pozisyonların sayısını artırdı. Ancak asıl heyecan ev sahibi ekip yeniden öne geçtikten sonra yaşandı. Bursaspor’un abartılı risk alarak oyun disiplinini kaybettiği son 10 dakikalık bu bölümde Trabzonspor, Burak’la üç kez mutlak gollük fırsat elde etti. Ancak, günün “şanssızı” ya da “beceriksizi” sıfatlarını hak eder konuma düşmesine neden olan bu pozisyonların birinde direk, diğerinde de Carson engeliyle karşılaşan Burak, sonuncusunda da boşluğu dövdü.

İşte kaçan bu goller de uzatmaların son saniyelerinde Tolga’yı bir anlamda Giray’la birlikte maçın kahramanı yaptı. Kaptan, Turgay’ın vuruşunu inanılmaz refleksle çıkartarak, kaçması olası galibiyeti ve dolayısıyla gemisini kurtardı.

[FoRzA_Ts]

Trabzon gibi teknik kapasitesi yüksek bir takım için hava ve saha koşulları, öndeki kısalarını saymasak, genellikle fizik gücü yüksek oyunculardan kurulu Antalya’ya karşı avantajdı.

Ancak konuk ekip, bu koşullarda öncelikli olarak değerlendirebileceği oyuncuları Colman, Alanzinho ve Olcan’ı devreye sokamadığı için bu avantajı kullanamadı.

Böylece önde Burak ve Halil’e servis yolları kesilince Bordo-Mavililer, ilk yarıyı pozisyon dahi üretemeden, ama gariptir rakip kaleye bir ölü top organizasyonunda ilk ve tek kez gittiğinde eşitlik golünü buldu. Rakip savunmanın bir anlık gafletinden yararlanarak yine bir savunma oyuncusu Mustafa’yla...

Antalya da Trabzon kalesine ilk gidişinde tıpkı rakibi gibi kolay gol buldu. Ali Eren ve Doğa pozisyonu hazırlarken, Mehmet Eren de kafaya yükselirken hiçbir müdahaleyle karşılaşmadılar. Bunu 3. dakika olması nedeniyle henüz oyuna yoğunlaşamamama ile ilişkilendirme yanılgısına düşenlere, Antalyalı oyuncular örnek gösterilebilir. İlk yarı birer kolay gol sonrası genel olarak orta alan mücadelesi şeklinde geçti, pozisyonsuz tamamlandı. 2. yarı Şenol Güneş, yaklaşık 10 dakika sonra da Mehmet Özdilek, kritik müdahaleler yaptı.

Adrian yerine girdiği Alanzinho’dan daha kötü, Emrah’sa, Doğa’dan daha fazla katkı yaptı. Maçın kaderini de bu değişiklikler belirledi. Emrah, rakip ceza alanında 2 Antalya atağının ilkinde Mustafa, ikincisinde ise Colman’la mücadelelerinde kendini yerde buldu. Göçek ikincisine “penaltı” dedi.

Tekrar yenik duruma düştükten sonra aldığı risk Burak’sız (!) Trabzon’un değil, Antalya’nın işine yaradı. Ev sahibi ekip, farkı artıracak pozisyonlar da buldu ama günün başarılı ismi, ilk vuruşta “penaltı kurtarma” sıfatı vuruşu, çizgi ihlali gerekçesiyle tekrarlatılınca güme giden Tolga’yı üçüncü kez geçemedi.

[FoRzA_Ts]

Gol atar ya da attırır! Tersi gol yer ya da yedirir! Ama iki durumda da olayın içinde hem de ikişer kez aynı futbolcunun bulunduğu pek nadir görülür.

Popov, dün akşam takımının 3 puandan olduğu gecede, maçın en çok kaybedeni oldu. Kendi kalesine gol attı, gitti, penaltı aldı, kendi kullandı kaçırdı, yetmedi; kendi ceza alanında bu kez rakibe penaltı kazandırdı. Bir oyuncu oyunun içinde daha ne kadar olur ki!

Gaziantepspor aslında maçı Trabzonsporlular’ın coştuğu 61. dakikada kaybetti. Kenar yönetimi inanılmaz bir hata yaptı ve Cenk Tosun’un yerine sürdüğü İsmail Sosa’yla sahadaki yabancı sayısını yediye çıkardı. 4 dakika sonra fark etti, iş işten geçti. Popov ve Gaziantepspor’la, Hikmet Karaman ve arkada∫ları da kaybetti.

Tabii bu durumda Sapara da, attığı mükemmel gol, böylece güme gitti.Geçen sezon, daha sonradan “amacını aştığını” söylediği sözleriyle Şenol Güneş’in kokartına atıfta bulunduğu M. Kamil Abitoğlu, yardımcısının uyarısıyla inanılmaz bir penaltı kararına hükmetti. Sonra ağır bir kararla bu kez Trabzonspor lehine penaltı vererek yanlışı yanlışla telafi etme yoluna gitti, kaybetti.

Burak’ın ilk penaltı golüne kadar ‘gel-git’leri fazla olan bir maçtı. Burak ve Olcan, yanı sıra Volkan’ın gol kaçırma yarışına giriştikleri maçta, Popov’un penaltı kaçırması ve Cenk’ın kafa vuruşunda Tolga’nın kalesinde adeta uzayarak topu kornere çelmesi, Trabzonspor adına olası bir paniği engelledi. Zaten ikinci golden sonra da kopan maçın sonuçta kazananları vardı: Trabzonspor gibi, gol krallığı yarışında 27 sayısına ulaşan Burak gibi...

[FoRzA_Ts]

Maçın 50. dakikasında Colman’ın kendisini çok rahat geçen Amrabat’a arkadan yaptığı ama sarı karttan hakemin toleransıyla kurtulduğu pozisyon, aslında ilk yarının özetini sundu. İki golün asistini yapan Amrabat, bu yarıda önüne kim çıktıysa peşine taktı. Sola geçti, savunmanın sağındaki Serkan’ı, sağa geçti, soldaki Celutska’yı, ortaya geçti Zokora’yı, Alanzinho’yu, bu maçta forma giydiklerine pişman etti. İkinci yarıda da oyuna yeni giren Colman’ı çıldırttı (!), sonrasında bu hareket geldi.

Maçın başındaki golle güne neredeyse önde başlamanın verdiği özgüven, özellikle ilk yarıda ev sahibi ekibinin oyunu istediği gibi forse etmesini, rakibe top yapacak alan bırakmamasını sağladı. Topun Amrabat’la her bulu∫tuırulmasıyla da rakip yarı alanda tehlikeli oldu. Bir ölü top organizasyonunda, yine bir savunma hatasıyla ikinci golü buldu.

Colman ve Henrique takviyesiyle çıktığı 2. yarıda Trabzon’un Volkan’la bulduğu golle umutlandığı anlarda, ilk iki goldeki gibi ortalıkta gözükmeyen GirayMustafa ikilisinin yokluğunda Kujoviç, Tolga’dan seken topla bir kez daha sahneye çıktı.

Son 20 dakikaya 2 farkla önde girmenin Kayserispor’da yarattığı rehavet, yanı sıra yorulan Amrabat’ın devre dışı kalması ve Kujoviç’in ‘alkışlatılmak’ için olsa gerek (başka bir izahı yok çünkü) oyundan alınması, maçın seyrini değiştirdi. Kayserispor, kötü de oynasa rakibinin Trabzonspor olduğu gerçeğini gözden kaçırmanın bedelini iki puan kaybederek ödedi. Henrique ile Serkan, birliklerinin pozisyonunu bozmasalar, bedelin çok daha ağır olmasına neden olabilirlerdi.
Dünün dersi: Futbol maçları 90 artı bilmem kaç dakikadır, unutmamak gerek!

[FoRzA_Ts]

Son basın toplantısında “İlk maçtaki hataları yapmamaya çalışacağız” demişti Şenol Güneş.

Ama sadece ilk yarıya o kadar çok hata sığdırdı ki öğrencileri, “Pes” dedirttiler adeta.

Celustka, önündeki topu arkasından geldiği halde kaptırdığı Mertens’i düşürdü, penaltıya neden oldu. O ana kadar takımı iyi oynuyordu halbu ki. Kontrol PSV’ye geçti.

O moralle rakipte oluşan tempo tıpkı ilk maçtaki gibi, ikinciyi getirecekti, çok gecikmedi, geldi ve yine Celustka’nın tarafından, stoperlerin de uyuduğu anda.

34. dakika maçın ve turun neden bu kadar kolay gidişinin özetiydi adeta: Strootman 30 metreden vurdu, Tolga çıkardı, düştü, yuvarlandı, kalktı bir de Mertens’in vuruşunu çizgide yakaladı. Arkasındaki 4 savunmacı Mertens’i izledi. Zaten Strootman, eksik kalan işini tamamlarken yine yoktular, fark üç oldu.

Burak, Avrupa ’da “siftah” yaptı ama bu kez “tuz koktu.” Şampiyonlar Ligi’nden Avrupa Ligi’ne geçişteki rolü tartışmasız olan Tolga ’daydı hata sırası. Et kokmuştu daha önce!

Beklenen son yani!

İkinci yarı başlarken maç bitmişti zaten, attıklarıyla, kaçırdıklarıyla öyle böyle değil bayağı bayağı ezdiler.

Oysa ki herkesin içinde bir umut vardı, ama hiç kimse bir diğerine, “tılsım bozulur!” diye olacak ya da “totem” yaparak, bu umudundan bahsetmiyordu. Olcan Trabzon’da attığından daha kolay pozisyonu kaçırıp da, Celustka koridoru açılınca, olmayacağı anlaşılmıştı zaten. Ama bu kadar kolay olmamalıydı.

Hani oynarsın, kora kor mücadele edersin, direnir sona kadar turu kovalarsın tamam da... Bir gün önce basın toplantısında, “İlk maçtaki hataları tekrarlamayacağız!” diyen ve son bir hafta içindeki üç maçta neredeyse tamamını kullandığı kadrosunun zafiyetini kapatmaya ancak bu kadar gücü yeten teknik direktörlerini böylesi mahcup ederek veda dramatik oldu, hem de çok.

Trabzonspor’un simgesi olan 61. dakikanın bir rezalete dönüştürülmesini de saymıyoruz üstelik!

[FoRzA_Ts]

İlk yarım saatinde tarafların birbirine üstünlük kuramadığı, Moritz’in, topun Tolga’da kaldığı sert şutu dışında tribünleri heyecanlandıracak pozisyon üretemediği bu yarının kalan dakikalarının en önemli notu, Trabzonspor’a bir savunma dersi verilmesini gerektiren Nobre golüydü. Mustafa’nın ortasında topa Moritz vururken, bu top Tolga’dan dönerken ve Nobre tamamlarken, savunmacılar ne yapıyordu ya da neredeydiler?

Gel de bunu Avrupa dönüşü sendromuna bağla! El insaf yani, bu savunma anlayışıyla hiç Avrupa maçı oynamazsan ne yazar?

Trabzon açısından yok sayılabilecek ilk yarının ardından Zokora-Halil değişikliğiyle çıkılan 2. yarı için risk alındığı düşünülebilir ama değil! Çünkü “2 Selçuk eden Zokora” buluştuğu topların birini olumlu kullandı. Yani bir eksikti takım zaten!

Bu değişikliğin sonuçlarının görülebileceği zaman bulunamadan, Samsun maçında verdiği “ucuz penaltıyla” Trabzon’dan “alacağı” olan Yunus Yıldırım ve yardımcısı Ekrem Kan’ın “hata işbirliğiyle” bu kez ofsayttan ikinci “Nobre” golü geldi, tahsilat yapıldı!
Sonrasında Trabzon’un “ilk yarıda neredeydiniz? ” dedirten olağanüstü baskısı ve eşitliği sağlayanHalil-Olcan golleri.

Tam “Trabzon üçüncüyü de bulur” dedirten baskıyla bu kez gerçekten alınan riskin sonucu Serkan ve Mustafa’nın izlemekle yetindiği Hasan’a adeta “ben ne yaptım!” dedirten 3. Mersin golü ve Trabzon’un hüsranı.

Oysa ki beklenen durum! Sezon başında dağıtılan “Şampiyon kadronun” ardından oluşturulan “yetersiz” kadroyla, Avrupa’da Tolga’nın, ligde de Burak’ın olağanüstü performanslarıyla ancak bu kadar. Fazlası olmuyor işte!